Ne zamandır tarayıcımın yer imlerinde duruyordu. Bir web sitesinin Çin’de sansürlü olup olmadığına bakmak için:
Kim bilir, belki bir gün bunu Türkiye için de yaparlar, böylece dünyadan ne kadar uzak, ya da Çin’e ne kadar yakın olduğumuzu ölçebiliriz.
Turan Güneş Bulvarı civarının bitmez tükenmez lokantalarından biri. Malzemelerini “Bizim Rize”‘den alıyorlarsa Urfa’nın da, Rize’nin de yalan olacağını varsayıyorum.
Antalya Sanayi Sitesi’nden bir lokanta. Adındaki “öz” öneki, Antalya Sanayi Sitesi’nde rekabetin bayağı bir kızışmış olduğuna işaret.
Öveçler’de, daha çok paket servise çalışan bir pizzacı. Altta okunmayan adresi şöyle:
Buradan tüm ıslak mendil imalatçılarına sesleniyorum: Boyasız mendil paketleri tarayıcıda berbat çıkıyor, yapmayın etmeyin.
Eymir gölündeki Bağevi. Yazın kahvaltıya gitmesi keyiflidir, kışın içerisinin nasıl olduğunu bilmiyorum.
Roma’ya gidip Michelangelo’nun şapelini kalabalık diye üşenip de görmeyip, kös kös dışarıdan tişörtünü alan amacı şüpheli mentalitenin envanterinden.
Bu da Günce’nin toplayıp getirdiği bir ıslak mendil. Biraz buruşmuş ama olsun, gitmeye niyetliyim; bir tane de ben alır buraya eklerim.
Ayça’nın iş gezilerinden birinde oturduğu lokanta. Kelle nasıl yenir bilmiyorum ama bir kelleci kardeşliği sözkonusuyla, kellenin de önünde saygıyla eğilirim.
Pidede bir numara, en azından midem öyle diyor. Biraz da ucuz olsa…
Yine Saklı Kent’ten bir konser dakikası. Temiz konserdi, badigardlar dışında.
